Nasz cykl - Adwokat Radzi - naruszenie dóbr osobistych

Dzisiejsza odsłona „Adwokat radzi” poświęcona jest roszczeniom związanym z naruszeniem dóbr osobistych, ze szczególnym uwzględnieniem czci (dobrego imienia).

Asumptem do pochylenia się nad przedmiotową tematyką jest obserwowana w ostatnim czasie tendencja do naruszania powyższych dóbr osobistych za pośrednictwem różnego rodzaju mediów społecznościowych, w szczególności portalu Facebook, poprzez publikowanie postów o zniesławiającym lub obraźliwym charakterze, czy też pozostawiania pod postami informującymi o określonych wydarzeniach komentarzy o wyraźnie obraźliwym zabarwieniu.

Pod pojęciem dóbr osobistych należy rozumieć indywidualne wartości świata uczuć oraz stanu psychicznego człowieka, będące wyrazem odrębności fizycznej lub psychicznej jednostki, powszechnie akceptowane w społeczeństwie Dobra osobiste mają charakter przyrodzony i przysługują na równi wszystkim ludziom, bez względu na ich cechy osobiste (wiek, poziom rozwoju, wrażliwość. Zgodnie z art. 23 Kodeksu cywilnego dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

A zatem ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania. W przypadku natomiast, gdy do naruszenia dobra osobistego już doszło można żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie (przeprosiny). Jednocześnie możemy żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Ponadto jeżeli okazałoby się, że wskutek naruszenia naszych dóbr osobistych została wyrządzona nam szkoda majątkowa, możemy wystąpić z dalszym roszczeniami odszkodowawczymi. Podkreślić w tym miejscu należy, iż przysługująca nam w takich sytuacjach ochrona na gruncie prawa cywilnego nie wyłącza możliwości dochodzenia ochrony prawno-karnej.

Tego rodzaju działania mogą bowiem wyczerpywać znamiona przestępstwa zniesławienia bądź zniewagi, ujętych odpowiednio w art. 212 i art. 216 Kodeksu karnego. W przypadku jakichkolwiek pytań prosimy o ich formułowanie w komentarzach do niniejszego posta, poprzez formularz kontaktowy na stronie www.prawnikzgora.pl lub https://www.facebook.com/Kancelaria-Adwokacka-Adwokat-Mateusz-Krzeptowski-259941654384288/